Οδηγός των Φιλιππινών

Στις δύσκολες περιόδους όπως αυτό που η χώρα μας αντιμετωπίζει τώρα, είναι ανακουφίζοντας ότι υπάρχουν ακόμα μερικές θέσεις όπου ένας Φιλιππίνος μπορεί να είναι υπερήφανος της κληρονομιάς του. Ναι, όπως ο τίτλος λέει, δεν θα επισκεπτόμαστε μια παραλία ή μια καταστροφή. Για μια αλλαγή, ταξίδι στις Φιλιππίνες με έναν χαλαρωμένο ρυθμό. Ελάτε με με σε μια διαφορετική θέση της ανακάλυψης: το μουσείο.

Μέρος κατάκλισης

Nestled στο μέρος κατάκλισης των στούντιο LVN σε Σελ. Tuazon blvd. στο Quezon City είναι το μουσείο LVN. Μιά φορά μέσα στην ένωση, ο επισκέπτης πρέπει να ενημερώσει τους ανθρώπους στο μπροστινό γραφείο στην οικοδόμηση διοίκησης του σκοπού του, ή μπορεί να καλέσει εκ των προτέρων και να έχει το όνομά του καταχώρησε έτσι η φρουρά ασφάλειας μπορεί να τον αφήσει κατευθείαν. Υπάρχει μια αμοιβή εισόδων P30.

Το μουσείο στεγάζεται ακόμα σε ένα one-storey κτήριο, αλλά δεν είναι επειδή δεν υπάρχει τίποτα απλό για την πρόσοψη ή τον μπροστινό χορτοτάπητα. Και οι δύο είναι colorfully διακοσμημένοι με τις ξιφολόγχες, τις ασπίδες, την κάλυψη των όπλων και τον παλαιό εξοπλισμό φωτισμού. Είναι ένα προοίμιο σε αυτό που ένας επισκέπτης μπορεί να αναμείνει να δει μέσα στο μουσείο: περισσότερο από δύο δεκαετίες κληρονομιάς ταινιών!

Προτού να πάω στο μουσείο, διάβασα επάνω στην ιστορία LVN από μια masteral διατριβή ενός καθηγητή Πανεπιστημίου. Έμαθα ότι το στούντιο καθιερώθηκε το 1938, λίγο πριν ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Το αρκτικόλεξο LVN λήφθηκε από την πρώτη επιστολή των επωνύμων των συνεργατών του: Doña Narcisa Buencamino de Leon, Carmen Villongco και SR Eleuterio Navoa.

Εγκαταστάσεις

Το έκλεισαν κατά τη διάρκεια του πολέμου και άνοιξαν πάλι μετά από την απελευθέρωση έως το 1961, όταν σταμάτησε τελικά τους κινηματογράφους. Οι εγκαταστάσεις των στούντιο LVN αναζωογονήθηκαν για να εξυπηρετήσουν στην μετα-παραγωγή τις ανάγκες των πελατών της.

Το μουσείο συσκευάζεται με τις εκπλήξεις. Τους καλώ ότι επειδή από αυτό που έχω μάθει από την εποικοδομητική συνέντευξή μου με τον έφορο αρχαιοτήτων και τον ιδρυτή του, Bernard Fernandez, τα κομμάτια στην επίδειξη σώστηκαν από ένα παραμελημένο κράτος στην αποθήκευση. Ένα μουσείο δεν ήταν ποτέ στο σχέδιο LVN.

Ο Fernandez είπε ότι το μουσείο δημιουργήθηκε από ένα μόνο κτύπημα της μοίρας, με μια λίγη πρωτοβουλία από τον. Υπενθύμισε να δει τα κιβώτια και τα κιβώτια των παλαιών κοστουμιών και των στηριγμάτων που συσσωρεύθηκαν σε ένα bodega περισσότερο από 10 έτη πριν. Κατόπιν το 1989, είχε έναν κενό μέρος-όπου τα παλαιά και σαπίζοντας αυτοκίνητα συσσωρεύθηκαν επάνω-ισοπεδωμένος κάτω και κάποια ανοικτή δομή δημιουργήθηκε. Χρησιμοποίησε ένα μισθωμένο χέρι και κίνησε τα σωσμένα κιβώτια προς εκείνη την περιοχή.

Ετικέττες: οι φιλιππινέζικος-παραλίες, βουτούν περιοχές, expat, ταξίδι, Boracay, δύτες, Bicol